willekeurig
hitparade
plaats
soort
naam
element
stijl
architect
vroeger
main
--> Hoofdblad --> Lijst van alle plekken Of Vorige
Men vindt deze plek vrij mooi! Gemiddelde score: 5.3 door 1063 willekeurig stemmers.
En U??? Stem op de plekken in België via Willekeurig
(Ref:0005349)




Toon map op Google Maps

BOLONIA LA GRASSA te ANTWERPEN 1 (centrum) / ANTWERPEN
(Lange Nieuwstraat 45)

BOLONIA LA GRASSA ANTWERPEN 1 (centrum) / ANTWERPEN foto
Foto door Jan Boeykens (@Quernus)




BOLONIA LA GRASSA ANTWERPEN 1 (centrum) / ANTWERPEN foto: BOLONIA LA GRASSA ANTWERPEN 1 (centrum) / ANTWERPEN foto: BOLONIA LA GRASSA ANTWERPEN 1 (centrum) / ANTWERPEN foto:
Klik op de kleine foto's om ze te vergroten, klik op de grote foto voor een maxi-formaat.

Bouwtechnisch is dit een groot bakstenen rijhuis met speklagen, eindigend op een trapgevel en een barokke poort (die evenwel uit een ander huis afkomstig is).

Het is vooral de geschiedenis die interessant is (Frits, bedankt!).

Frits Schetsken: 'Hoewel dit huis al in 1475 bestaat, krijgt het zijn welluidende naam pas in 1586 van bewoner Diego Alonso de San Victores. Die heeft kennelijk goede herinneringen aan de Italiaanse stad Bologna, meer specifiek aan haar culinaire genoegens want ‘la Grassa’ ofwel ‘de Vette’ verwijst naar dat aspect. Naast ‘la Grassa’ wordt Bologna ook wel aangeduid met de woorden ‘la Rossa’ omwille van de rode kleur van de gebouwen en de daken en ‘la Dotta’ – de geleerde – omdat er de oudste universiteit van de wereld is gevestigd. Misschien is Diego dan maar snel richting Italië vertrokken, want reeds drie jaar na zijn intrek verwelkomen we hier al een andere bewoner, een die wel uit Italië komt, maar ditmaal uit Genua.

Jan-Baptist Spinola betrekt in 1589 de woning en die man stamt uit een oude en zeer invloedrijke Genuese familie. De familienaam dateert uit de tijd van de Eerste Kruistocht, waarvan een voorouder terugkeert met een in het Heilig Land gevonden doorn van de doornenkroon van Christus. In het Italiaans heet dat een spinula. De Spinola’s wedijveren in Genua om de macht met de Doria’s en vandaag kan je er nog hun Palazzo Spinola bewonderen. Naast kooplui zijn de Spinola’s ook bankiers, die keizer Karel V geld lenen voor diens oorlogen. Hun financieel imperium heeft vertakkingen tot in Vlaanderen en Portugal. Ook als veldheren die rijk genoeg zijn om zelf de soldij van hun troepen te betalen, zijn ze actief. Zo maken de Spaanse Nederlanden kennis met Ambrosio Spinola, die het in de Tachtigjarige Oorlog opneemt tegen prins Maurits van Oranje-Nassau, aanvoerder van de opstandelingen uit de afgescheiden Noordelijke Nederlanden. Ambrosio behaalt op 22 september 1604 de zege bij de drie jaar durende belegering van het Geuzenbolwerk Oostende en zal later nog de stad Breda veroveren op 5 juni 1625. Vervolgens trekt hij zich terug in een huis in Brugge, aan wat vandaag de Spinolarei heet.

Maar het zijn ook de Spinola’s die als eerste kooplui Brugge zullen verlaten op aanraden van aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk, om zich in de nieuwe handelsmetropool Antwerpen te vestigen. En tot in onze tijd heeft deze familie een vinger in de politieke pap te brokken. Bij de Portugese Anjerrevolutie krijgt António de Spinola op 25 april 1974 het voorzitterschap van de Nationale Junta aangeboden en wordt hij voor korte tijd president van Portugal na de fascistische periode van dat land.

Na de Spinola’s komen er andere bewoners, zoals Abraham van Diepenbeeck, in zijn dagen een bekend glasschilder en medewerker van Peter Paul Rubens. Hij heeft al acht kinderen uit een eerste huwelijk en als hij in 1652 met een 32-jarige weduwe hertrouwt, komen er daar nog eens vier bij. Je moest toen natuurlijk ook helemaal voor je eigen pensioenpijlers zorgen. Van Diepenbeeck overlijdt in dit huis in 1675.

Zowat twee eeuwen later koopt Helena Kums in 1828 dit huis. Zij is al sinds 1813 weduwe van Guillaume Van Celst, hoewel ze dan pas 34 jaar is. Vier jaar later sticht ze een school voor arme volksmeisjes en gaat zich specifiek bezighouden met de opvang van alleenstaande zwangere meisjes en weeskinderen. Nadat zij deze kinderen hier enige tijd opvangt, verhuist haar instelling in 1832 naar een groter onderkomen met kapel aan de Sint-Jacobsmarkt 15, waar ook een congregatie van zusters van het Heilig Hart van Jezus haar in die opvangtaak zullen bijstaan. Wanneer Helena in 1864 overlijdt zet haar dochter Sofie de activiteiten van de instelling verder en sinds 1951 wordt het Instituut Van Celst een privéschool met een handelsafdeling om in 1960 door te groeien tot een TSO-school, vanaf 1968 ook in een modern gebouw aan de Italiëlei, waar onder meer een opleiding in Toerisme wordt gegeven en zodat alles wat op de website van Belgiumview staat voor deze leerlingen onder ‘Inkomend Toerisme’ valt.

Ons verhaal is daarmee nog niet ten einde. Bolonia la Grassa wordt in 1925 verkocht aan de firma Bracht en Cie, bankiers, verzekeraars, handelaren in onroerend goed en leer en mede-eigenaar van rubberplantages in Indonesië, samen met Bunge, thans beursgenoteerd als Sipef. De familie Bracht is midden 19de eeuw vanuit Duitsland naar Antwerpen gekomen. Nadat ze hun zaak in dit huis hebben gevestigd, volgt in 1928 een ingrijpende restauratie, waarbij naar vroegere versies van de woning wordt teruggegrepen. Ook het ‘Spaans poortje’, zoals dit type barokke ingangsportalen in Antwerpen worden genoemd, is toen aangebracht. Want het is niet origineel voor dit pand bedoeld, het is afkomstig van een gesloopt huis in de Twaalfmaandenstraat en Bracht kreeg het cadeau van het Antwerpse stadsbestuur. Het jaartal 1665 boven de poortboog slaat dus niet op dit huis.

Van de Brachts is vooral baron Charles Victor Bracht landelijk bekend geworden in 1978. Een 39-jarige scheepselektricien wachtte op 7 maart 1978 de baron in een parkeergarage aan de Korte Klarenstraat op, overmeesterde en ontvoerde hem. Daarna vroeg de zich Dexter noemende man losgeld. Rechercheurs herkennen echter zijn stem en weten dat het om Marcel Van Tongelen gaat. Wanneer de ontvoerder geen bewijs kan leveren dat hij werkelijk Bracht in zijn macht heeft, wordt er geen losgeld betaald. Wanneer op 10 april het dode lichaam van de baron wordt gevonden, blijkt dat hij reeds bij de aanval in de parkeergarage overleden moet zijn. De dader wordt snel gevat en op 29 februari 1980 ter dood veroordeeld, in feite dus levenslange opsluiting.

Bij het schrijven van deze tekst – februari 2013 - hangt er op een ruit van Bolonia la Grasse de mededeling dat het pand, plus het buurhuis Sint- Franciscus op nr.43, worden verbouwd om het te verkopen als ‘opbrengsteigendom’. Dat wil dus zeggen ‘om te verhuren’ – helaas meestal geen goede zaak voor de toekomst van historische huizen.'



Français
English








Sponser
Belgium
View
Home
Bronnen
Privacy